HOME | INFO | KONTAKT   
  OD DEČIĆA DO PRVAKA EVROPE
 17/10/2007  autor:

  Jedan je od najboljih fudbalera koje je poslije Drugog svjetskog rata iznjedrila Crna Gora
Sa Zeljeznicarom iz Sarajeva igrao je u polufinalu UEFA Kupa
Kao reprezentativac SFRJ igrao je na Olimpijadi u Seulu 1988, a 1990. na Svjetskom prvenstvu u Italiji

Refik Sabanadzovic, rodio se u Tuzima, varosici koja je u vrijeme Drugog svjetskog rata, bila mjesto bez izdajnika, spijuna, i pripadnika okupatorskih vojnih jedinica, sa dobro organizovanim obavjestajnim i ilegalnim radom pod kontrolom partizanskih partijskih komandi i komiteta Partije.
Tuze su prije i poslije Drugog svjetskog rata dale veliki broj dobrih fudbalera.Ali Refik Sabanadzovic je rijedak i nedostizan izdanak. Potice iz prave fudbalske porodice. Uz strica Ibrahima-Bima i njegov otac Halil igrao je u Decicu od svoje 15-te godine. Bio je dobari pouzdan igrac. Uz njih trojicu Refikova braca Edin i Bahrudin-Ranja, ostavili su vidan trag u fudbalskoj istoriji Crne Gore.
Refik je poceo u Decicu. Prvi trener bio mu je Fahrudin Lekic, nekad desni bek u timu. Na jednu polusezonu otisao je u FK Buducnost u koju je dosao na izricitu molbu i zelju rukovodstva ovog kluba. Refiku se time ispunila zelja da zaigra u prvoligaskom klubu. Ali, treneri su odlucili da ga na sest mjeseci ustupe OFK Titogradu kako bi bolje pratili njegov razvoj. Kada je taj rok prosao, a Buducnost nije bila zainteresovana da ga preuzme, vratio se u maticni klub Decic.
O savjetu svojih u porodici i prijatelja, otisao je u Sarajevo i prijavio se za FK ZELJEZNICAR. Sarajlije su u to vrijeme imale vrlo dobar igracki sastav i predstavljale snaznog prvoligasa. Vec prve godine Refik je bio standardan u prvom timu. Godine 1986. Zaljeznicar u prvenstvu SFRJ osvojio drugo mjesto i stekao pravo da nasu zemlju predstavi u UEFA Kupu. Postigao je solidne rezultate i plasirao se u polufinale. Nije uspio proci u finale zbog auto gola svoga halfa Vlada Capljica u susretu sa madjarskim Videotonom.
Pod strucnom rukom Ivice Osima, jednog od najboljih trenera ne samo u SFRJ nego i u Evropi, Refik je sve vise napredovao i postao drzavni reprezentativac.Tada je Osim bio selector. Te 1986.Refik je postao clan Crvene Zvezde u kojoj je , kao i u Zeljeznicaru, ostao cetiri godine. Sa crveno-bijelima osvojio je tri titule prvaka SFRJ, jedan Kupa i dav puta igrao u finalu ovog najmasovnijeg takmicenja.
Clanstvo u Crvenoj zvezdi bilo je ozracje ovog darovitog fudbalera. To je bio zenith njegove karijere. A moglo je biti i fatalno.U redovnom prvoligaskom kolu u Sarajevu su se 15.oktobra 1987. sastali Zeljeznicar i Crvena zvezda.To je bila prva Refikova utakmica protiv svog bivseg kluba.U prvom poluvremenu susreta , Refik se u skoku sudario sa domacim fudbalerom Zoranom Sliskovicem. Dobio je tezi potres mozga i pao u nesvijest. Cetiri dana se nije budio. Srecom, ljekari su uspjeli da ga vrate u zivot. Na samom terenu najvise mu je pomogao dr Skender, Refikov stric, koji je iz gledalista uskocio u teren i ucinio sto je trebalo.
Kakva je psiho-fizicka snaga bila u Refiku, svjedoci i to da se poslije sest mjeseci vratio na teren. Uspio se izboriti za mjesto u olimpijskom timu i igrati na Olimpijadi u Seulu 1988. U polu finalu izgubili od Brazila sa 2-1. Refik je bio najbolji u nasem timu i prvi golgeter sa tri gola. Nas olimpijski tim sacinjavali su – Omerovic, Vulic, Stanojkovic, Sabanadzovic, Juric, Tuce, Stojkovic, Kajtaz, Tosic i Novakovic.
Refik je igrao i na Svjetskom prvenstvu u Italiji 1990. Na utakmici sa Argentinom cuvao je svjetskog asa Maradonu. Zbog drugog zutog kartona , iskljucen je . Uprkos tome , utakmica je zavrsena 0-0. Argentina je boljim izvodjenjem penala otisla dalje. Tada su drzavnu reprezentaciju cinili- Ivkovic, Vulic, D. Brnovic, Sabanadzovic, Hadzibegic, Jozic, Susic,Savicevic, Zl. Vujovic, Bazdarevic i Pancev. Selektor je bio Ivica Osim.
Zanimljivo je da su u drzavnom dresu nastupila tri bivsa fudbalera Buducnosti- Dragoljub Brnovic, Refik Sabanadzovic I Dejan Savicevic, koji su prve fudbalske korake napravili u Crvenoj stijeni, Decicu i OFK Titogradu. Refik je za A reprezentaciju igrao 19 puta. Sa nepunih 18 godina igrao je prvi put protiv Bugarske. Dva puta je proglasen najboljim zadnjim veznim igracem u SFRJ.
Kruna Refikove karijere bila je finalna utakmica Kupa prvaka evropskih zemalja –sada Liga sampiona U Bariju –Italija 29. maja 1991.Zvezda je boljim izvodjenjem penala 5-3 pobjedila Olimpik iz Marselja, prvaka Francuske.To je bio najveci ne klupski uspjeh jugoslovenskog fudbala. Postigli su ga – Stojanovic, Jugovic, Marovic, Sabanadzovic, Najdovski, Belodedic, Prosinecki, Mihailovic, Pancev, Savicevic, Stosic i Binic. Pripala im je zlatna medalja . Da se zna: njome su se okitili i trojica fudbalera ponikli u Crnoj Gori- Marovic u Mornaru-Bar, a Refik i Dejan u Buducnosti, odnosno Decicu i OFK Titogradu.
Sljedece godine igrao je za atinski AEK, u kojem je trener bio Dusan Bajevic. Tih godina AEK je osvojio tri titule prvaka Grcke i jedan Kup. Nakon tri godine pristupio je Olimpijakosu zajedno sa trenerom Bajevicem. Sa njim je osvijio prvenstvo Grcke koje je Olimpijakos cekao 18 godina.
Iz Grcke je otisao u SAD i igrao u Kanzas Sitiju. U njemu je zavrsio bogatu i vrijednu fudbalsku karijeru. Refik je za tri reprezentacije – juniorsku , olimpijsku i A odigrao vise od 100 utakmica. Tim brojem se malo koji fudbaler iz Crne Gore moze pohvaliti.

Husein Tuzovic



   © šeher - tuzi 2006 | Hosted by: AmaxHost.com | design & programing by: amaxstudio